Złoto spadło poniżej 4 000 USD za uncję po słabszym okresie od połowy marca, ponieważ rosnące globalne rentowności na krótkim końcu krzywej oraz wycofywanie się obaw o „psucie” pieniądza ograniczyły atrakcyjność metalu jako bezpiecznej przystani. Ruch ten był powiązany z przeszacowaniem oczekiwań wobec polityki Fed, Banku Anglii i Europejskiego Banku Centralnego, podczas gdy metale szlachetne mocno traciły również w trakcie konfliktu — jeszcze przed szerszą korektą założeń dotyczących stóp procentowych.
Zmiany w polityce znalazły odzwierciedlenie także na brytyjskiej krzywej: rynki przeszły od wyceny czterech podwyżek stóp Banku Anglii w szczytowym momencie konfliktu do mniej niż jednej, a mimo to złoto kontynuowało spadki. Wyprzedaż przypisywano opóźnionej korekcie oczekiwań wobec Fed przy jednocześnie bardziej stanowczym EBC, co utrzymywało podwyższone rentowności na krótkim końcu. W tym samym czasie globalne realne stopy rosły, ponieważ inflacyjne break-eveny nie nadążały za wzrostem rentowności nominalnych. Wcześniejsza rola złota w I kw. jako zabezpieczenia przed dewaluacją — powiązana z gołębią polityką i wydatkami rządowymi — również osłabła, gdy zacieśnienie warunków finansowych wzmocniło dyscyplinę fiskalną.
Zmiany w polityce banków centralnych i spadek atrakcyjności złota
Widzimy, że złoto ma trudności, ponieważ rosnące globalne stopy procentowe zmniejszają jego atrakcyjność jako bezpiecznej przystani. Po wzroście powyżej 2 700 USD za uncję na początku tego roku, ceny ustabilizowały się obecnie bliżej poziomu 2 550 USD. Główną przyczyną jest zmiana oczekiwań wobec banków centralnych, która tworzy niekorzystne warunki dla aktywów nieprzynoszących dochodu.
Ostatni spadek jest bezpośrednio powiązany z przeszacowaniem oczekiwań dotyczących stóp procentowych wśród głównych banków centralnych. Przykładowo, rentowność 2-letnich obligacji skarbowych USA wzrosła z 3,8% do 4,2% w ciągu ostatniego miesiąca, odzwierciedlając tę nową rzeczywistość. Dane z narzędzia CME FedWatch pokazują teraz, że rynek wycenia 25% prawdopodobieństwo podwyżki stóp przez Fed do końca roku — co stanowi dramatyczne odwrócenie względem obniżek oczekiwanych jeszcze w poprzednim kwartale.
Narracja, że złoto jest zabezpieczeniem przed dewaluacją waluty, również traci na sile. Przy inflacji uporczywie utrzymującej się w okolicach 3,1%, wzrost nominalnych rentowności obligacji skarbowych przesunął realne rentowności w bardziej atrakcyjny obszar. Ten rynkowy nacisk na dyscyplinę fiskalną sprawia, że utrzymywanie złota — które nie oferuje żadnej rentowności — jest na razie mniej przekonującą strategią.
Implikacje dla traderów i dalsza ścieżka złota
Dla traderów instrumentów pochodnych takie otoczenie może sugerować rozważenie strategii korzystających na ruchu bocznym cen lub na dalszym spadku. Uważamy, że sprzedaż opcji call out-of-the-money lub budowa spreadów typu bear call może być skutecznym sposobem generowania dochodu przy jednoczesnym zdefiniowaniu ryzyka. Pozycje te przyniosłyby zysk, jeśli ceny złota w nadchodzących tygodniach pozostaną pod presją wyższych stóp procentowych.
Historycznie złoto rozpoczyna nową dużą falę wzrostową dopiero wtedy, gdy dochodzi do istotnej utraty wiarygodności fiskalnej lub monetarnej. Potrzebny byłby katalizator zmuszający banki centralne do powrotu do agresywnie akomodacyjnego nastawienia — taki jak poważne zdarzenie kredytowe lub gwałtowne spowolnienie gospodarcze. Dopóki taki katalizator nie pojawi się na horyzoncie, najbardziej prawdopodobny kierunek dla złota wydaje się boczny lub spadkowy.
Zacznij handlować teraz — kliknij tutaj, aby założyć swoje prawdziwe konto VT Markets.
