Episod ini mengaitkan defisit persekutuan yang berterusan dan peningkatan hutang negara dengan risiko inflasi serta sokongan kepada logam berharga, dengan hujah bahawa pasaran boleh mengabaikan tekanan fiskal yang terkumpul secara perlahan sehingga ia mula menjejaskan keyakinan terhadap dolar dan keupayaan kerajaan untuk terus meminjam. Ia merujuk amaran Pusat Dasar Dwipartisan (Bipartisan Policy Center) bahawa jangkaan kenaikan hutang persekutuan yang ketara boleh melemahkan kewibawaan kredit AS, kemudian membincangkan bagaimana permintaan yang lebih lembut terhadap Perbendaharaan (Treasuries) boleh diterjemahkan kepada hasil (yields) yang lebih tinggi; hos berkata hasil bon telah mencecah paras yang kali terakhir dilihat pada 2001. Beliau turut membingkaikan kemerosotan disiplin fiskal sebagai isu dwipartisan, dengan menyatakan setiap presiden sejak Calvin Coolidge meninggalkan jawatan dengan hutang negara lebih tinggi berbanding ketika memulakan penggal.<\/p>\n\n
Mengenai inflasi, episod ini menghuraikan saluran di mana perbelanjaan berasaskan defisit membawa kepada lebih banyak pinjaman dan pemonetisan hutang, sekali gus menambah tekanan harga di samping faktor seperti peperangan, serta menghakis kuasa beli isi rumah dari semasa ke semasa. Dengan menggunakan sasaran 2%, ia menyatakan dolar akan kehilangan kira-kira 10% kuasa belinya dalam tempoh lima tahun dan 20% dalam tempoh sepuluh tahun, dan menggambarkannya sebagai \u201ccukai inflasi\u201d. Ia kemudian mengaitkan \u201cdagangan penyusutan nilai\u201d (debasement trade) kepada aset ketara, memetik pembelian emas China sebagai langkah mengurangkan pendedahan kepada dolar, dan menutup perbincangan dengan idea bahawa tekanan fiskal boleh terkumpul secara perlahan sebelum pengetatan keadaan kewangan berlaku secara mendadak.<\/p>\n\n
Kita perlu memposisikan diri menghadapi volatiliti berterusan dalam derivatif kadar faedah apabila pinjaman persekutuan berkembang pesat. Dengan hutang negara AS melepasi AS$36 trilion dan defisit tahunan kekal hampir AS$1.8 trilion, hasil bon berdepan tekanan menaik secara berstruktur. Kita wajar mempertimbangkan strategi long yield atau opsyen put ke atas niaga hadapan hutang kerajaan bertempoh panjang untuk melindungi daripada kelemahan permintaan pelabur.<\/p>\n\n
Untuk memanfaatkan penyusutan nilai mata wang, kita patut membina pendedahan long melalui opsyen call ke atas logam berharga dalam beberapa minggu akan datang. Pembelian bank pusat kebelakangan ini membantu mengangkat harga emas melepasi paras rekod AS$2,700 seauns apabila entiti asing mengalihkan rizab daripada aset kertas. Menggunakan call spread pada niaga hadapan emas dan perak membolehkan kita menangkap momentum ini sambil mentakrifkan risiko penurunan (downside) dengan ketat.<\/p>\n\n
Kita juga mesti melindung nilai (hedge) kedudukan pertukaran asing, memandangkan inflasi berterusan secara beransur-ansur menghakis kuasa beli dolar dari semasa ke semasa. Secara sejarah, defisit fiskal yang berpanjangan memaksa kerajaan memonetiskan hutang, membawa kepada kelemahan mata wang apabila pemberi pinjaman asing menuntut premium risiko yang lebih tinggi. Mengambil kedudukan dalam opsyen call mata wang bukan dolar atau aset berkaitan komoditi membantu menampan portfolio daripada potensi kejutan terhadap wang fiat.<\/p>\n\n
Peralihan pasaran lazimnya berlaku secara beransur-ansur pada awalnya sebelum mempercepat secara tidak dijangka, mirip volatiliti pasaran Perbendaharaan yang dilihat semasa krisis siling hutang dan bajet terdahulu. Kami mengesyorkan pegangan perlindungan tail-risk dengan membeli kontrak volatiliti out-of-the-money merentasi derivatif kadar dan komoditi utama. Menetapkan kawalan risiko yang ketat sekarang memastikan kita kekal dilindungi sebelum penetapan semula harga pasaran secara mengejut berlaku.<\/p>\n\n\n\n