Bank Rizab India telah memperkenalkan langkah FX dan kecairan baharu bagi mengekang kelemahan rupee, yang telah mendorong kejatuhan mendadak dalam spot USD\/INR. Perubahan utama ialah caj Rizab Risiko Pertukaran Asing (Foreign Exchange Risk Reserve) sebanyak 20% ke atas derivatif FX yang digunakan untuk melindung nilai pendedahan akaun semasa, iaitu instrumen yang direka untuk mengubah tingkah laku lindung nilai dan mempengaruhi dinamik penyusutan nilai. Langkah ini dibuat dalam persekitaran ketidakseimbangan struktur aliran masuk modal, yang terus membentuk penetapan harga INR dan tindak balas dasar.<\/p>\n\n
Tekanan pasaran telah beralih daripada spot kepada segmen berkaitan. Premium hadapan onshore telah meningkat apabila peserta pasaran mengambil kira caj 20% tersebut bersama jangkaan kecairan yang lebih rendah, manakala spread INR NDF offshore melebar apabila permintaan lindung nilai dan kedudukan pasaran menyesuaikan diri dalam tempoh terdekat. Pasaran bon turut menunjukkan tekanan, dengan hasil (yield) INR lebih tinggi dan 10 tahun semakin menghampiri 7.4%. MUFG menjangka USD\/INR meningkat secara beransur-ansur dari semasa ke semasa, dengan unjuran 97.50 menjelang suku September tahun depan, dan RBI berkemungkinan mempertimbangkan langkah lanjut jika mata wang itu melemah semula.<\/p>\n\n
Ketidakseimbangan modal struktur di pasaran sedang pesat membangun seperti India bermakna intervensi bank pusat sering mengalihkan volatiliti daripada pasaran spot ke saluran derivatif. Apabila pihak berkuasa monetari mengenakan caj rizab yang tinggi\u2014seperti fi 20% ke atas derivatif pertukaran asing\u2014kesan serta-merta ialah tekanan pada premium hadapan dan lonjakan dalam spread Non-Deliverable Forward (NDF) offshore. Pedagang derivatif perlu menjangkakan kecairan jangka pendek menipis di bursa domestik, manakala kos lindung nilai offshore meningkat dengan ketara.<\/p>\n\n
Kami mengesyorkan pedagang menilai semula kedudukan hadapan USD\/INR bagi mengambil kira kos carry onshore yang lebih tinggi dan spread bida-tawar yang lebih luas. Secara sejarah, apabila keperluan rizab 20% yang serupa dilaksanakan di pasaran seperti China semasa kitaran penyusutan RMB terdahulu, mata hadapan (forward points) offshore melonjak dengan ketara apabila permintaan beralih ke luar sempadan domestik. Kami mencadangkan penggunaan spread opsyen panggilan (call option spreads) yang lebih luas berbanding kontrak hadapan secara langsung untuk mengurus risiko kenaikan USD\/INR, yang mengehadkan pendedahan kepada perubahan dasar mengejut sambil mengekalkan penyertaan pada potensi kenaikan.<\/p>\n\n
Kami juga perlu memantau derivatif pasaran bon dan swap kadar faedah dengan rapat apabila hasil penanda aras 10 tahun menghampiri 7.4%. Peningkatan hasil domestik seiring tekanan mata wang menunjukkan strategi pendapatan tetap dan derivatif FX perlu diselaraskan untuk melindung nilai daripada pengetatan kecairan tempatan. Kami menyarankan kedudukan bagi kenaikan beransur-ansur jangka panjang spot USD\/INR ke arah paras 97.50 sepanjang tahun akan datang, dengan memanfaatkan penarikan semula taktikal yang dipacu intervensi bank pusat untuk membina pendedahan long USD.<\/p>\n\n\n\n